Pierwsze literackie sukcesy zaczęła odnosić już w wieku szkolnym. Wtedy też dojrzewał w niej zalążek talentu malarskiego, choć z czasem ta druga pasja ustąpiła miejsca słowu. Zawsze wierzyła, że piękno tkwi w tym, co zachwyca i w tym, co porusza serce, choćby było najprostsze i najbardziej codzienne. To właśnie świat pozornie zwykły, ten mijany w pośpiechu, niedostrzegany przez wielu, stawał się dla niej źródłem inspiracji. W oparciu o takie spojrzenie rodziły się wiersze, czyli utwory z życia wzięte, szczere, bliskie, pulsujące prawdą chwili. Poezja stała się jej największą pasją, odbiciem kobiecej wrażliwości, która potrafi ukazać całą gamę uczuć: od wzruszenia, przez tęsknotę, aż po radość i zachwyt. Jej wiersze, często pisane pod wpływem emocji, niosą w sobie nie tylko intensywność przeżyć, lecz także spokój i ukojenie. Potrafią rozświetlić myśli, odprężyć, a czasem obudzić w czytelniku cichą, wewnętrzną radość. Na co dzień pracuje z dziećmi, co dodaje jej energii i świeżości spojrzenia. Uwielbia taniec, kocha zwierzęta. Wszystko to tworzy w niej bogaty świat emocji, który później znajduje odbicie w poezji. Choć los nie szczędził jej trudnych doświadczeń, pozostała osobą pogodną, pozytywnie nastawioną do życia i ludzi. W 2024 roku wstąpiła do Lubińskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury, przekonana, że udział w warsztatach, spotkaniach i plenerach pozwoli jej szerzej prezentować swoje zdolności literackie i rozwijać się w twórczej wspólnocie. Wierzy, że otoczenie twórców doda jej odwagi, by sięgać po coraz śmielsze formy wyrazu. Każdy nowy wiersz traktuje jak krok ku pełniejszemu zrozumieniu siebie i świata. A nade wszystko pragnie, by jej słowa trafiały tam, gdzie rodzi się wrażliwość, czyli prosto do ludzkich serc.