Od dziecka czuła, że nosi w sobie coś wyjątkowego: delikatny, wewnętrzny żar, który domaga się wyrazu, coś, czym może podzielić się z innymi i co może w nich poruszyć najczulsze struny. Malowała jako dziewczynka, maluje i dziś, jakby pędzel był naturalnym przedłużeniem jej dłoni, a kolor  językiem, którym najpełniej potrafi opowiadać o świecie. Przez lata umiała godzić obowiązki rodzinne i zawodowe z pasją, która nieustannie w niej dojrzewała, czekając na chwilę, by rozkwitnąć pełnią barw. Swoje umiejętności rozwijała w pracowni malarskiej na „Wzgórzu Zamkowym”, gdzie pod okiem instruktorów uczyła się nie tylko techniki, lecz także odwagi w poszukiwaniu własnego stylu. Później kontynuowała tę drogę w Centrum Kultury MUZA, gdzie sztaluga i farby stały się jej codziennością, a nawet czymś więcej: nieodłącznym atrybutem, niemal osobistym znakiem tożsamości. Inspirację odnajduje w twórczości Tamary Łempickiej, której elegancja i siła formy działają na nią jak impuls do dalszych poszukiwań. Poza malarstwem uwielbia czytać książki, a największą przyjemność sprawia jej opieka nad zwierzętami, które uczą ją czułości i cierpliwości, które później przenosi na płótno. Często właśnie z tego twórczego przypadku rodzą się najlepsze rezultaty. W 2024 roku wstąpiła w szeregi Lubińskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury, z nadzieją, że udział w warsztatach, plenerach i wystawach pozwoli jej poszerzać umiejętności i zaprezentować swoje prace szerszej publiczności. Uporczywie wierzy, że otoczenie ludzi sztuki, z którym ma teraz ciągły kontakt,  doda jej odwagi, by sięgać po coraz śmielsze środki wyrazu i rozwijać się w kierunku, który od zawsze był jej przeznaczony.