Przez całe młodzieńcze życie mroziła w sobie talent artystyczny, jakby trzymała go pod cienką warstwą lodu, który chronił, ale i nie pozwalał w pełni rozkwitnąć. Czuła jednak, że nosi w sobie coś wyjątkowego, jakąś iskrę, która mogłaby zachwycić innych, coś, co domagało się wypowiedzenia w kolorze, geście, wrażeniu. Lata mijały, a codzienność, rodzina, praca i obowiązki nieustannie spychała marzenia na dalszy plan, aż w końcu niemal przestała wierzyć, że kiedykolwiek do nich wróci. Dopiero namowa przyjaciół, ich wiara i ciepłe słowa, sprawiły, że odważyła się sięgnąć po pędzle i farby. W ostatnich latach doznała czegoś na kształt wewnętrznego przebudzenia, jakby nagle pękła skorupa, a spod niej wydobyła się potęga jej umysłu, długo tłumiona, lecz wciąż żywa. Sztaluga i farby, zarówno olejne, jak i akrylowe, stały się jej codziennymi towarzyszami, niemal przedłużeniem dłoni. Fascynuje ją lekkość i przypadkowy sposób łączenia plam, ta subtelna gra intuicji i przypadku, która potrafi przynieść zaskakująco piękne rezultaty. Właśnie ta nieprzewidywalność, to twórcze „zauroczenie”, daje jej najwięcej radości i pozwala w pełni się spełniać. W 2019 roku wstąpiła w szeregi Lubińskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury, pragnąc poszerzać swoje umiejętności i zanurzyć się w atmosferę twórczej wspólnoty. Od tamtej pory bierze czynny udział w wystawach, plenerach i warsztatach organizowanych przez LSTK, czerpiąc inspirację z ludzi, miejsc i rozmów. Jej wysiłki i rozwój zostały dostrzeżone, a w 2023 roku zdobyła Grand Prix konkursu „Obrazy poezją Wisławy Szymborskiej inspirowane”, co stało się dla niej nie tylko wyróżnieniem, lecz także potwierdzeniem, że warto było zaufać własnej pasji i pozwolić jej wreszcie przemówić.